خبری در راه نیست!مردی در راه است!

چهل روزگذشت!

نه تنهاچهل روز که 1400سال و چهل روز گذشت. ولی هنوز ذکر سالارشهیدان برسر زبانهاست و همچون مصباح نورافشانی میکند برای در راه ماندگان تا بیابند سفینه نجات را، برای چنگ زدن به ریسمان الهی.

برای آن که تاریکی روزگار را می بیند و خود را محتاج چراغی میداند برای پیدا کردن راه.چراغی که صراط را برایش روشن کندو نه نورهای زننده که به چشم برسد و کورش کند.

او راکه عزم بر حرکت در خلاف جهت رودخانه است ریسمانی را باید که به تکیه گاهی محکم همچون وجود لایزال وصل باشد و طنابی مطمئن که تاب و تحمل بار سنگین او را داشته باشد.

اما!در این میانه آنان که سنگینی گناه مجال رفتنشان نمیدهد و ظلمت معصیت نور چشم هاشان گرفته چاره ای جز توسل نیست. توسل به عزاداران امروز ،آنان که سیاه پوش کرده اند از غم اینکه دنیا ! چه تیره بخت بودی که حسین علیه السلام را از کف دادی!

آری !مارا توسل بایدبه شال عزای مولا ،چادر خاکی زهرا(سلام الله) و چادرسیاه زینب(س)

 

نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم بهمن 1389 توسط بنده منتظر | 3 بندگان
قالب وبلاگ
www.mahdiblog.com